Blokfluit en Muziek

Na de tweede wereldoorlog leverde Nederland zonder meer een belangrijke bijdrage tot de ontwikkeling van de blokfluit.

Vlak na de oorlog werd hier en daar behoorlijk wat (sopraan)blokfluit gespeeld. Zo was er op de Petrus Canisiusschool in Nijmegen, die gerund werd door de "Broeders van Maastricht" een uitgebreide opleiding die van de "mussen" via de "vinken" naar de "nachtegalen" leidde. (http://broedertheolino.punt.nl)

Deze Petrus Canisiusschool had vanaf 1952 ook een eigen "blokfluitcorps",

inclusief pakken en berenmutsen.

Een andere "broeder van Maastricht": Theolino Verharen, begenadigd zanger, koordirigent en instrumentalist, leidde verschillende schoolorkesten:

het CAJO (Carolus Amusements Jeugd Orkest van de Carolusschool te Den Haag, 1956 - 1960);

het SAO (orkest van het St. Nicolaasinternaat een schippersschool die in 1955 van Zevenaar naar Nijmegen verhuisde). (http://broedertheolino.punt.nl)

In deze orkesten speelden als instrumentengroep "fluitisten" mee: sopraanblokfluiten, met een enkele alt of tenor. Als instrumentalist was Broeder Theolino autodidact.

Op een dergelijke manier waren er meer onderwijzers en onderwijzeressen(!) bezig, die een grote liefde voor kinderen combineerden met een grote liefde voor muziek. Door zelfstudie lukte het hun in deze beginperiode vaak net de leerlingen een week voor te blijven, zodat ze nog op tijd konden helpen met de problemen waar ze op dat moment technisch tegen aan liepen. De Vereniging voor Huismuziek bood met cursussen en een diploma de mogelijkheid tot professionalisering van wat op deze manier vaak als hobby begonnen was.

Willem Gehrels beijverde zich voor het instellen van betaalbare "volksmuziekscholen".

De pedagogische grondslagen om op die scholen goed blokfluitles te geven werden gelegd door

Gerrit Vellekoop, schrijver van een aantal voortreffelijke blokfluit/AMV-methodes en oprichter van

de Vereniging voor Huismuziek. De socialistische regeringen uit de zestiger jaren wilden maar wat graag het volk ontwikkelen en hadden voor een goed cultureel beleid geld over. Gerrit Vellekoop was na de oorlog actief in het socialistische AJC, de Arbeiders Jeugd Centrale, een echte "rooie" dus. (Chris Maasland. Huismuziek 52/3)

De Vereniging voor Huismuziek heeft een belangrijke rol gespeeld in de blokfluitboom van de zestiger en zeventiger jaren. De vereniging werd opgericht op 5 mei 1951 door Gerrit Vellekoop, Marie Veldhuyzen, Wim Mook, kapelaan Miedema en Renske Nieweg.

Gerrit Vellekoop had een muziekvakopleiding voor onder andere viool en directie. Hij zette zich in voor de muziekbeoefening door de niet-vakmusicus en zag de mogelijkheden van Renaissancemuziek en blokfluit voor het musiceren van de amateur. Hij bevorderde het gebruik en de opkomst van de blokfluit door de uitgave van de "Handleiding voor Sopraanblokfluit." Van 1951 tot 1972 zat hij in het Huismuziekbestuur. Huismuziek verzorgde ook een cursus die "amateurs " de mogelijkheid gaf om een "Blokfluitdiploma" te halen. Dat diploma gaf een lesbevoegdheid aan Nederlandse muziekscholen tot 1981! Zie ook Vereniging voor Huismuziek onder Organisaties en Toestanden

De eerste Nederlandse "echte" blokfluitspeler was Joannes Collette(1918-1995); Hij werd later hoofdleraar aan conservatoria (Nijmegen, Arnhem, Maastricht), evenals Kees Otten (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag). Ongeveer 1948 was er één blokfluitensemble in Nederland, dat bestond uit Kees Otten, Marijke Ferguson, Frans Douwes en Frans Brüggen (14 jaar oud).

De jaren 1970 - 1990 vormden voor Nederland topjaren op blokfluitgebied. Frans Brüggen presenteerde zich als een uitzonderlijk blokfluitist, leraar en musicoloog - een solist van wereldformaat die met zijn formidabele techniek en overtuigingskracht het publiek van meet af aan ademloos liet luisteren. Hij inspireerde componisten tot het schrijven van goede moderne composities, blokfluitbouwers tot het maken van echt goede instrumenten en leerlingen tot het zelf leveren van ongeëvenaarde prestaties.
Uit de hele wereld kwamen muziekstudenten in Nederland blokfluit studeren. Kees Boeke en Walter van Hauwe bouwden het werk van hun leermeester Frans Brüggen verder uit aan het Sweelinck-conservatorium in Amsterdam, dat uitgroeide tot het Mekka voor bloklfuitisten.

Daar kwam aan het eind van de vorige eeuw behorlijk de klad in. Op het moment hebben de conservatoria in Nederland het niet gemakkelijk. Op de 9 conservatoria is aan enkele de opleiding oude muziek geschrapt. (1997). In 2001 studeert de laatste blokfluitleerling (Anja van Keulen) aan het conservatorium in Zwolle af. In 2003 zijn er nog maar 6 Nederlandse blokfluitleerlingen op de conservatoria.

Een hoogtepunt voor elke Nederlandse blokfluitist, jong of oud, zijn de Open Nederlandse Blokfluitdagen, en internationaal evenement op het gebied van blokfluit dat nergens ter wereld zijn weerga kent en dat sinds 1986 elke drie jaar in Utrecht georganiseerd worden, de laatste keer in 2004. Tijdens het concours wordt vaak duidelijk waar in Nederland de docenten zitten die goed bezig zijn.

Vanuit Kees Boekes Amsterdamse Conservatoriumklas voor Engelse Consortmuziek vormden een twee leerlingen van Walter van Hauwe samen met twee leerlingen van Kees Boeke een blokfluitkwartet dat zich vanaf de oprichting in 1978 in een ongekende populariteit mag verheugen:
Het Amsterdam Loeki Stardust Quartet. Het bestond uit Bertho Driever, Daniël Brüggen, Karel van Steenhoven en Paul Leenhouts. De naam van het ensemble is ontleend aan een van de eerste bewerkingen die het kwartet speelde: de melodie van Loeki de Leeuw in de STER-reclame. Het was het eerste (niet het laatste!) echt goed spelende blokfluitkwartet in de wereld.
In de zomer van 1981 won het kwartet de finale van het Musica Antiqua Concours in Brugge. Sommige juryleden wonden zich echter zo op over Paul Leenhouts' uitstapje naar de lichte muziek van Stevie Wonder, dat er géén eerste prijs werd uitgereikt. Ze kregen de tweede! Veel nieuwe composities werden door gerenommeerde componisten (Riohei Hirose, Tristan Keuris, Pete Rose) aan dit kwartet opgedragen. Het ensemble maakte meer dan 15 Cd's,waarvan er twee met een Edison werden bekroond.

Een belangrijke basis voor het succes van het ALSQ was het grote instrumentarium, bestaande uit renaissance-, barok-, en moderne fluiten in alle denkbare stonale liggingen. Toen Paul Leenhouts in 2001 afscheid van het kwartet nam om andere dingen in zijn leven te verwezelijken, werd zijn plaats ingenomen door Daniël Koschitzky (*1978, 2e prijs ERTA-concours 2000). De groep maakte een twintigtal cd's, waarvan twee bekroond werden met een Edison. "Die Kunst der Fuge" kreeg een 10 in Luister. Het jubileumconcert in verband met het 25-jarig bestaan werd op zaterdag 12 juni 2004 (volgens mij bestonden ze toen dus 26 jaar) in de Maartenskerk in Kollum gehouden. Na de opname van de de 18e (!) CD: "Nocturne", in 2005 uitgebracht, werd Bertho Driever opgevolgd door Andrea Ritter. Omdat die wisselingen toch niet helemaal bevredigend werkten, gaf het ALSQ in november 2007 een laatste concert in de nieuwe samenstelling. In verband met het 30-jarig bestaan besloot het ALSQ zijn bestaan af in 2008 en 2009 met een serie concerten in de oude bezetting. Zondag 26 oktober 2008 werd dat met een feestelijke middag in de Amstelkerk te Amsterdam gevierd. Daarbij werd tevens een CD + DVD gepresenteerd: "The Loeki Files"

Inês d'Avena werd in 1983 in Rio de Janeiro geboren. Haar eerste blokfluitlessen ontving ze van Cláudia Ernest Dias, een legendarische fluitiste in Brazilië en van Tina Pereira. In Rio de Janeiro maakte ze deel uit van de groep “Os Flautistas da Pró-Arte”. Na allerlei workshops en cursussen bij internationaal beroemde blokfluitisten ging Inês in 2001aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag studeren, waar zij in mei 2005 de Bachelor Degree (BA) voor blokfluit aan de afdeling Oude Muziek behaalde, bij Reine‑Marie Verhagen. Op het moment studeert zij bij Sébastien Marq aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Ensemble Aventure is opgericht in 1992. Leiding geeft Ita Hijmans. Ensemble Aventure voert zeer uiteenlopende programma's uit, van één tot veelstemmige muziek uit de (late) Middeleeuwen. Aan Aventure werken behalve Ita Hijmans, blokfluiten en zang mee: Christopher Kale, tenor, Nancy Mayer, mezzosopraan, en Fumitaka Saito, blokfluiten (2011). Aventure nam tot nu toe 3 CD's op, waaronder Ons is een kijnt geboren (aanbevolen!). Van 11 t/m 15 juli organiseert Aventure een zomerschool in Slotkapel Egmond.

María Martínez Ayerza (1982, Cuenca, Spanje) ontving haar blokfluitdiploma cum laude op het Conservatorium "Manuel

Castillo" van Sevilla in oktober 2000. Daarna studeerde ze in Amsterdam bij Paul Leenhouts verder en behaalde daar in 2004 haar Bachelor of Music en 2006 haar Master of Music. In 2009 studeerde zij cum laude af als Master of Arts in Muziekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Zij is gespecialiseerd in Renaissance-consortrepertoire en hedendaagse kamermuziek. Maria Martinez Ayerza won de Eerste Prijs van de Moeck/SRP solo blokfluit competitie in Londen op 13 november 2005. Tevens ontving ze de Walter Bergmann Prijs voor haar uitvoering van "Salamander II" van Hiroyuki Itoh. Sinds 2001 is Maria lid van The Royal Wind Music. Met zangeres Harma Everts en blokfluitiste Stephanie Brandt richtte ze in 2004 het trio ÆroDynamic op. Maria is ook medeoprichter van het blokfluitkwintet Seldom Sene. Maria Martinez Ayerza is vanaf de oprichting redacteur bij het vakblad blokfluitist.

Saskia Barkema vormt met Petra van Langen, Ad van Vliet en Astrid Vrolijk: I Quattro dolci. (2005)

Het Bassano Quartet werd door Adriana Breukink en Ronald Moelker in 2008 opgericht.. Zij (Adriana Breukink, Ronald Moelker, Sanne Vos en Wolf Meyer) spelen op met de hand gebouwde instrumenten historische gebouwde blokfluiten uit het atelier van Adriana Breukink. Zij gebruiken daarb ij ook 's werelds grootste blokfluit, met een lengte van bijna 3 meter. Het Bassanokwarter heeft een CD opgenomen: "Torres del Alma" met hoogtepunten van de Spaanse muziek uit de 15de tot en met de 17de eeuw.

www.bassano.nl

De Amerikaan Michael Barker begon met trompet in een High School Band en basgitaar in bandjes. Hij studeerde schoolmuziek en trompet aan het conservatorium, en muziekwetenschap aan de Eastman School in Rochester. Nadat Michael Barker gevraagd werd om zink en blokfluit te spelen in het Collegium Musicum van deze school werd hij gegrepen door de oude muziek. Contact met Frans Brüggen bracht hem ertoe om in Nederland blokfluit te gaan studeren. In 1978 werd hij benoemd tot hoofdvakdocent blokfluit aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Vanaf 1985 heeft hij zich daar helemaal toegelegd op hedendaagse muziek. Om de mogelijkheden voor blokfluit uit te breiden heeft Michael Barker de midified blockflute ontwikkeld: een blokfluit waarmee hij elektronische klankbronnen kan aansturen en beïnvloeden via de computercode MIDI. De oorspronkelijke blokfluit die hij daarvoor gebruikt is een F-grootbasblokfluit van Herbert Paetzold (zie Duitsland, blokfluiten, bouw en handel). Voor het doel dat Barker voor ogen stond: nieuwe akoestische geluiden en doormiddel van electronische sensoren aspecten van het spelen doorgeven aan elektronische klankbronnen, is dit instrument heel geschikt. Leerlingen van Michael Barker zijn onder andere Hanneke van Proosdij (zie Amerika); Aldo Abreu (zie Amerika) François Mützenberg (zie Zwitserland) en Cesar Villavicencio (zie Engeland).

Pieter-Jan Belder studeerde blokfluit bij Ricardo Kanji en klavecimbel bij Bob van Asperen. Hij behaalde voor beide instrumenten het diploma uitvoerend musicus, en ontwikkelde zich vooral als een briljant klavecinist.

Blokfluittrio Blaestuigh wordt gevormd door Brechtje Roos, Sonja Gruys en Hilde de Wolf. Blaes-tuigh is door Brechtje Roos opgericht tijdens haar studie op het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Het ensemble is inmiddels uitgegroeid tot een vast, professioneel consort.

Kees Boeke werd geboren in Amsterdam. Hij studeerde blokfluit bij Frans Brüggen en cello bij Anner Bijlsma aan het conservatorium in de Haag (met lof geslaagd 1969).

Sinds 1990 is hij hoofdleraar blokfluit en oude muziek aan de Hochschule für

Musik en Theater in Zürich, en aan het Institut für Alte Musik in Trossingen.

Kees Boeke was oprichter van Quadro Hotteterre (1969), en medeoprichter van Sour Cream (1972), Little Consort Amsterdam (1978) en Mala Punica (1989).

Met Antonio Politano vormt Kees Boeke het elektronisch blokfluitduo Duix, en met Jill Feldman, sopraan, Ensemble Trecento, dat zich met middeleeuws en renaissance-blokfluitspel bezig houdt (2001). Kees Boeke doceert in Zürich (2005). In 2006 treedt Kees boeke op met het ensemble Tetraktys:

Kees Boeke leeft momenteel in Toscane, in de buurt van Arezzo, waar hij zuivere olijfolie en wijn produceert.

Maartje van den Boom - Coppes studeerde blokfluit aan het conservatorium van Maastricht bij Dorothea Winter. Nadat zij in 1993 cum laude haar DM-diploma had behaald studeerde ze aan het conservatorium van Utrecht Heiko ter Schegget (UM). Maartje van den Boom - Coppes is in dienst bij Factorium Tilburg (voorheen de Tilburgse Dans- en Muziekschool) als consulent en initieert, organiseert en begeleidt muziek- en dansprojecten voor het reguliere onderwijs. Maartje leidt regelmatig blokfluitgroepen o.a. bij de Limburgse blokfluitdagen, de dag van de muziek en bij Huismuziek. Sinds maart 1997 leidt zij blokfluitensemble Sambuca (2011).

Erik Bosgraaf (Drachten, 1980) studeerde in 2006 bij Walter van Hauwe en Paul Leenhouts af als uitvoerend musicus. Momenteel werkt hij aan het Around the Globe project, waarin componisten wereldwijd werken componeren voor zijn duo met gitarist Izhar Elias. Erik Bosgraaf studeerde musicologie in Utrecht en vormt ensemble Cordevento met Alessandro Pianu, klavecimbel en Izhar Elias, gitaar . Erik Bosgraaf is Huismuziekdocent van de Huismuziekafdeling Amsterdam. In 2007 heeft Erik Bosgraaf voor Brilliant Classics (Kruidvat) een CD-box met 3 CD's met muziek van Jacob vab Eyck uitgebracht. Een initiatief van Thiemo Wind (zie Wetenschappers), die ook de supervisie over dit project heeft. In juni 2008 verscheen op het zelfde label een CD met de twaalf Fantasieën van Telemann en de partita BWV 1013 van J.S. Bach. Een aanrader! In april 2009 werd de prestigieuze Borletti-Buitoni Trust Award toegekend aan Erik Bosgraaf. De Trust biedt naast een geldbedrag van 20.000 pond uitgebreide professionele ondersteuning bij het opzetten van een internationale carrière. In 2010 volgde Erik Bosgraaf Paul Leenhouts op als hoofddocent aan het Conservatorium van Amsterdam.

Erik Bosgraaf; 's-Gravelandseweg 35A-1; 1211 BP Hilversum; (+31)627252967
www.erikbosgraaf.com

Suzanna Borsch (*1975) begon met blokfluitlessen bij Silke Kühner in Hamburg. Daarna studeerde zij bij Walter van

Hauwe in Amsterdam (1998 docentendiploma; 2000 uitvoerend musicus) . Suzanna Borsch houdt zich veel bezig met eigentijdse muziek met elektronica. Met fluitist Ned Mc Gowan en trompettist Gijs Levelt vormde Suzanna Borsch het Karnatic Lab, een soort muzieklaboratorium dat een experimentele concertserie organiseerde, steeds op zoek was naar nieuwe talenten, een eigen platenlabel en een chic bureau in het Muziekgebouw aan het IJ in het leven riep. In 2003 leidde dat tot het ontstaan van de ensembles Hexnut (met Ned Mc Gowan, fluit, Stephie Büttrich, stemacrobatiek, Gijs Levelt, trompet en Ere Lievonen, toetsen), en Axyz (met dezelfde en nog veel meer musici). Vanaf 2004 maakt Suzanna Borsch deel uit van de ensembles Elektra (met Monica Germino, viool, Tatiana Koleve percussie en Michaela Riener, stem). Tenslotte maakt Suzanna Borsch deel uit van het ensemble Mezzaluna (Suzanna Borsch is de echtgenote van Adrian Brown, op wiens fluiten Mezzaluna speelt). Sinds 2010 vormt Suzanna Borsch een duo: Dappers Delight waarin ze met Adrian Brown op anglo concertina dansmuziek en liederen speelt uit de periode van 1550-1750. December 2011 verscheen hun eerste CD: Indoors

Stephanie Brandt (Aken, 1978) begon haar studie bij Michaël Schneider aan de Hochschule für Musik in Frankfurt. Vanaf 1999 studeerde zij in Amsterdam. Ze sloot haar opleiding in 2006 af. Stephanie Brandt is sinds 1999 lid van The Royal Wind Music. Zij maakt ook deel uit van het blokfluitkwintet Seldom Sene. Met zangeres Harma Everts en blokfluitiste María Martínez Ayerza vormt ze het trio ÆroDynamic. Zij was winnares van de Moeck/SRP solo blokfluit competitie in Londen 13 november 2005. Zij won daar met haar programma "Salamander crossing!" dat muziek van de 14e eeuw met stukken uit de laatste helft van de 20e eeuw verbindt. Stephanie Brandt geeft ze blokfluitles op De Kunstlinie, de interdisciplinaire kunst- en muziekschool in Almere.

Het ensemble Brisk (eerste optreden in 1986) bestond tot 2004 uit Marjan Banis, Alide Verheij, Jantien Westerveld en Bert Honig, blokfluiten. Sinds februari 2004 heeft Saskia Coolen de plaats van Jantien Westerveld in genomen. Brisk treedt behoorlijk wat op in Nederland; ik schat toch zo’n 30 concerten. Vaak hebben ze optredens met andere instrumentalisten of zangers, wat bijdraagt aan boeiende optredens. Laatste CD van Brisk: Ludi Musici, met muziek van Schein en Scheidt. Brisk bestaat dit jaar (2006) 20 jaar, en viert dat met een avontuurlijke concertserie en een nieuwe cd: Vintage, met nieuwe muziek die voor Brisk geschreven is. Brisk maakt(e) verscheidene leuke kinderprogramma's, de laatste: Meneer Zwoei
www.brisk.nl

Brisk heeft ook een site voor kinderen met allerlei blokfluitinformatie: www.blokfluitkids.nl

Coert Bremmers (Woerden, 1961) studeerde blokfluit bij Baldrick Deerenberg en Marion Verbruggen, muziekwetenschap, en koordirectie. Hij doceert aan muziekschool de Leeuwenkuil in Deventer sinds 1989 blokfluit.

Elsa Bunk (*1973) is geboren in Zuid-Afrika. Ze werkt mee aan het Brederode Consort. Naast haar werk als blokfluitdocente in Nederland: Amersfoort en Alphen aan de Rijn, probeert ze iets te betekenen voor het muziekonderwijs in de townships van Zuid-Afrika.

Frans Brüggen (*30 oktober 1934, Amsterdam), een van de eerste leerlingen van Kees Otten (als 14-jarige

maakte hij als deel uit van diens Blokfluitkwartet), presenteerde zich als een uitzonderlijk blokfluitist, leraar en musicoloog - een solist van wereldformaat die met zijn formidabele techniek en overtuigingskracht het publiek van meet af aan ademloos liet luisteren. Hij inspireerde componisten tot het schrijven van goede moderne composities, blokfluitbouwers tot het maken van echt goede instrumenten en leerlingen tot het zelf leveren van ongeëvenaarde prestaties. Zonder de bemoeienis van Frans Brüggen zou de blokfluitwereld in al zijn geledingen er heel anders uitzien. Op 21-jarige leeftijd werd hij hoofdleraar blokfluit aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en vrij snel daarna aan de Havard University en de University van berkeley In de 20 jaar dat hij zich met pedagogisch werk bezig hield, heeft hij de meest uiteenlopende studenten les gegeven. Aan talrijke muziekpedagogische instituten in binnen- en buitenland werken intussen docenten die zich voor een essentieel deel van hun studie uit volle overtuiging door datgene beïnvloeden lieten, wat door Brüggen vertegenwoordigd werd. "Blokfluit spelen is een mentaliteit" is één van zijn markante uitspraken. Hij bedoelde daarmee dat er voor een zichzelf respecterend musicus buiteninstrumentale redenen duidelijk aanwezig moeten zijn (of ontwikkeld moeten worden), wil men bij de op vele fronten zo frustrerende blokfluit blijven hangen. Zijn twee prominente leerlingen Walter van Hauwe en Kees Boeke wilden (konden) niet in zijn voetsporen treden en deden dus het enige dat Brüggen niet kon: 2 blokfluiten (Quadro Hotteterre, door Kees Boeke opgericht in 1969). Frans antwoordde daar weer op met 3 blokfluiten (Sour Cream, 1972) Bij concerten werden er blokfluiten aan gruzelementen geslagen en werd onder invloed van geestverruimende middelen een provocerend repertoire gespeeld (Walter van Hauwe in een interview NRC Handelsblad 29-06-1998)
Frans Brüggen kwam na verloop van tijd erg onder de indruk van de mogelijkheden van originele instrumenten, en van goede kopieën daarvan. Hij kwam bijvoorbeeld in het bezit van een altblokfluit van Martin Skowroneck, muziekinstrumentenbouwer in Bremen, van een Bressan van Edgar Hunt nagebouwd.
Op instigatie van Brüggen ging Hans Coolsma in grote getale blokfluiten in a’ 415 bouwen, die gretig aftrek vonden onder Brüggens studenten. Ook haalde Brüggen Friedrich von Huene over om oude instrumenten te kopiëren. Andere prominente leerlingen van Frans Brüggen waren (zijn) onder meer: Marion Verbruggen en Jeanette van Wingerden.

En van zijn bekende uitspraken: "een blokfluit is geen blaasinstrument, maar een uitademinstrument"
Inmiddels is Frans Brüggen een internationaal hooggeschatte dirigent geworden. Hij richtte in 1981 het Orkest van de 18e eeuw op, een buitengewoon gerenommeerd orkest van 50 medewerkers uit 23 landen, dat elke jaar nog steeds beter gaat klinken. Hij heeft volledig afstand genomen van alles wat met blokfluit te maken heeft. Toe de American Recorder Society hem uitnodigde, omdat hij was verkozen tot Blokfluitspeler van het Millenium, weigerde hij te komen en de prijs in ontvangst te nemen. Tegen een interviewer (Ernesto Schmied) verklaarde hij: "ik heb het hen niet gezegd, maar ik zeg het nu tegen jou, de waarheid is dat ik het geluid van een blokfluit niet meer kan verdragen." (Goldberg magazine, november 2005). En dat voor de grootste blokfluitist aller tijden. In 2007 ontving Frans Brüggen de Œvreprijs van de Nederlandse vereniging van theater en concertzaaldirecties. In 2010 ontving Frans Brüggen uit handen van koning Beatrix de Eremedaille voor Kunst en Wetenschap.

Blokfluitkwartet Capriola is in 2000 opgericht en bestaat uit Irene Hooimeijer, Hans Groen, Kees Konings en Frans Schröder. Het amateur-gezelschap timmert aardig aan de weg en geeft ongeveer 10 concerten per jaar.

Adrienne du Clou studeerde bloklfit aam het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Frans Brüggen. Als hoofdvakdocente blokfluit, methodiek en hostorische interpretatie heeft zij van 1963 tot 1999 aan het Zwols Conservatorium "Constantijn Huygens" hele generaties van Nederlandse blokfluitspelers en mzuiekdocenten opgeleid. Er waren jaren met 15 tot 20 blokfluitstudenten, alleen aan het conservatorium Zwolle.

Joannes Collette (1918-1995) schreef een methode : "Leidraad voor het spel op de altblokfluit", en was in de vijftiger jaren bekend door zijn aandeel in de Muziekkring Obrecht, een Oude Muziekensemble. Joannes Collette was de eeste Nederlandse blokfluitist!; Hij werd hoofdleraar aan de conservatoria van Nijmegen, Arnhem en Maastricht.

Clémence Comte, vormt Le Parnasse samen met Lara Morris, Blokfluiten, Maaike Boekholt, viola da gamba, Regina Albanez, gi

taar en luit. (1999)

Clémence Comte geeft leiding aan het vocaal/instrumentaal ensemble La Primavera: Anabela Marcos, sopraan; Igor Roughadze, viool; Maaike Boekholt, viola da gamba, Regina Albanez, theorbe + gitaat + slagwerk, Margriet Schultheiß, harp, in wisselende samenstellingen, ook met andere instrumentalisten en zangers); Het ensemble La Primavera werd opgericht in 1995. In 1998 behaalde La Primavera de tweede prijs èn de publieksprijs op het (tiende) Van Wassenaarconcours. CD: Concerto delle donne (o.a. met Johanette Zomer, sopraan), Ligia Digital: Lig 202118. In 2006 vierde La Primevera nog zijn 10-jarig bestaan met diverse concerten. In 2007 verscheen een Telemann CD met Triosonates en Concerten, in 2008 een CD met vocale en instrumentale werken van Falconieri: Dolce Sospiri zie:

Clémence Comte vormt met Lara Morris, Isabel Lehamnn, blokfluiten het Landini Consort.

Saskia Coolen studeerde blokfluit aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam bij Kees Boeke en Walter van Hauwe Zij maakt muziektheaterprodukties onder de vlag van haar eigen "Stichting Recorders" . Zij maakte jarenlang deel uit van "La Fontegara Amsterdam" en speelt bij "Camerata Trajectina" zowel blokfluit als gamba. In 1994 richtte zij het ensemble "Senario" op. In 2001 komen we haar tegen in het Egidius Consort, gamba en blokfluit (-2005). Zij is een vanaf het begin één van de drijvende krachten achter het SONBU-festival. Zij geeft les aan het Amsterdams Conservatorium. (1998). Sinds 2004 is ze artistiek leider van de muziekschool Bunnik.

La Fontegara Amsterdam, met Saskia Coolen, Peter Holtslag en Han Tol, blokfluiten heeft op zaterdag 15 januari 2000 na 20 jaar zijn laatste concert gegeven.

In het kader van La Fontegara Revisited 2009 gaf La Fontegara naast een groot aantal buitenlandse optredens in 2009 twee concerten in Nederland.

Vanaf 2004 werkt Saskia Coolen ook mee aan blokfluitkwartet Brisk. In 2005 zien we Saskia Coolen in een nieuwe formatie van gerenommeerde barokspecialisten: La Récolte (bestaat verder uit Nico van der Meel, tenor, Frank Wakelkamp, cello, Pieter-Jan Belder, klavecimbel). In 2005 maakte Saskia Coolen de CD Recorders Recorderd, waarop alle nog bespeelbare blokfluiten uit de collectie van het Gemeentemuseum Den Haag te horen zijn.

Raphaela Danksagmüller werd geboren in Ried im Innkreis, Ostenrijk. Nadat ze haar studie aan de Wiener Hoschshule für Musik und darstellende Kunst cum laude had afgerond, studeerde ze nog bij Walter van Hauwe in Amsterdam. Raphaela Danksagmüller is lid van het blokfluitensemble Mezzaluna. In ensemble Ziggurat onder leiding van Thoe Loevendie speelde ze duduk, de Armeense hobo.

Baldrick Deerenberg (*1946 in Amsterdam) Na een studie chemie en natuurkunde, studeerde hij schoolmuziek en blokfluit bij Frans Brüggen in Den Haag. Vanaf 1972 was hij hoofdvakleraar in Groningen, Amsterdam, Antwerpen en Utrecht. Hij bouwt zijn eigen instrumenten, uitgaande van historische voorbeelden. Zijn zeer eigen manier van lesgeven is geïnspireerd op o.a. Zen, Alexandertechniek en het oeuvre van Lisztleerlinge Marie Jaëll.

Vanaf 1998 is hij docent kamermuziek en coördinator van de vocale afdeling aan het Conservatorium in Antwerpen (2004). Samen met blokfluitiste Gudrun Herb en gambist Frank Wakelkamp vormt hij het ensemble The Great Charm, dat op het punt staat een CD uit te brengen (2010).

Jaap Delver geeft les aan de school voor muziek en dans in Maarssen en Vleuten/De Meer. Hij heeft samen met Alice van der Meer vanaf 1998 in Nederland het Susuki-blokfluitonderwijs ontwikkeld

Jaap Delver, Clarenburg 30, 3621 GB Breukelen, 0346 262800; jaapdelver@xs4all.nl

Maaike Dessens studeerde blokfluit aan het conservatorium in Zwolle bij Adrienne du Clou en Dorothea Winter. In 2000 behaalde zij daar haar diploma uitvoerend musicus. Maaike Dessens vormt met Gerrit Hoekstra, orgel en Liedeke ten Vregelaar, cello het trio Aeolus. Maaike Dessens geeft blokfluitles aan de muziekscholen van Haaksbergen en Rijssen en heeft een privé-lespraktijk in Delden. Ze leidt de huismuziek-speelgroepen van Enschede en Hengelo.

Marjo Disseldorp is blokfluitdocente in Arnhem, en houdt zich daar nogal bezig met de jaarlijkse Blokfluitorkestdag voor de Jeugd, in 2004 op zaterdag 13 maart voor de 4e keer gehouden

Jacqueline Dubach is gespecialiseerd in de uitvoeringspraktijk van Middeleeuwse en Renaissancemuziek. Zij volgde daartoe ondermeer lessen bij Pedro Memelsdorff (Bologna, zie Italië). Jacqueline Dubach heeft de artistieke leiding van het ensemble Fortuna, dat verder bestaat uit Hilde van Ruymbeke, sopraan, Christopher Kale, tenor, Elly van Munster, luit, en Jonathan Talbott, vedel (vielle). Ensemble Fortuna heeft zich gespecialiseerd in de Ars Nova. Bij uitvoeringen wordt veel gewerkt met reconstructies uit Nederlandse manuscripten zoals het Utrechts Chansonnier. Ensemble Fortuna heeft een CD uitgebracht bij Aliud Records: Adieu vous di – ars nova van de Lage Landen.

Sanna van Elst (1981) studeerde in 2004 af aan het conservatorium van Enschede bij Marjolijn van Roon. Sanna is actief als docente blokfluit voor muziekschool Dinkelland en het Stedelijk Orkest Borne. Zij speelt in het duo NIHZ (Niet In Het Zwart) met Bobby Rootveld, gitaar. Duo NIHZ maakte in 2004 een CD: Guajira.

Vincent van den Ende, blokfluit, Gerard Blok, klavecimbel, Frank Wafelkamp, cello. vormen Trio Uccelini.

Het Trio da Fusignano (Fusignano was de geboorteplaats van de Italiaanse componist Arcangelo Corelli) werd in 2000 opgericht en bestaat uit Sacha Mommertz, bloklfuit/traverso, Diederik van Dijk, barokcello en Marijn Slappendel, kalvecimbel/orgel. Zij studeerden allen aan de faculteit Muziek van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.

Het ensemble legt zich toe op het spelen van 17e en 18e eeuwse kamermuziek, waarbij de muziek van Arcangelo Corelli en zijn invloed op tijdgenoten en latere componisten centraal staan. Maar ze houden zich ook bezig met de uitvoering van hedendaagse muziek op historische instrumenten.

Trio da Fusignano werkt geregeld samen met zangers of andere instrumentalisten. De leden van Trio da Fusignano zijn ook bevlogen docenten. Zij doceren onder meer aan de jaarlijkse interpretatiecursus voor amateur musici van Huismuziek.

Camerata da Fusignano is het kamerorkest dat geformeerd is rondom de leden van het trio. Dit kamerorkest legt zich toe op de uitvoering van grote kamermuziekwerken, ook in samenwerking met vocale ensembles en koren.

Camerata da Fusignano verzorgt onder meer de cantatediensten in de Grote of Barbarakerk te Culemborg in samenwerking met de Barbara Cantorij Culemborg. Dat alles gebeurt in de Grote of Barbarakerk, Grote Kerkstraat 4, Culemborg.

Lies van der Grient is verbonden aan het Centrum voor de Kunsten Sneek. Ze geeft ook individuele lessen en geeft leiding aan drie blokfluitensembles. Lies van der Grient in bestuurslid van ERTA - Nederland

Geesche Geddert studeerde blokfluit bij Dorothea Winter aan het Conservatorium te Zwolle. Daar behaalde zij in 1986 haar diploma Uitvoerend Musicus. Haar interesse in hedendaagse muziek leidde tot samenwerking met verschillende componisten, waaronder John Cage en Karlheinz Stockhausen. Zij is blokfluitdocente bij CQ Coevorden, het RIMV Meppel en aan het ArtEZ Conservatorium

Zwolle. In 2007 was zij soliste in de Suite in a klein van Georg Philipp Telemann, uitgevoerd met het Parnassus Ensemble in Zutphen en Velp. Eveneens in 2007 nam zij met Trio Dolce: Geesche Geddert, Dorothea Winter en Christine Brelowski een verbluffende CD op met werk van John Cage: The number Pieces 4 USA 2007, mode records, mode 186.

Heleen Gerretsen studeerde blokfluit aan het Utrechts Conservatorium bij Leo Meilink, Heiko ter Schegget en Baldrick Deerenberg. Sinds 1987 speelt zij in het blokfluitensemble Ratatouille, samen met Yvonnen Hogt en Pauline Kolsteeg. Heleen Gerretsen verleende als blokfluitiste verder haar medewerking aan vele uiteenlopende optredens. Naderhand is zij ook cornetto gaan studeren, onder mee bij Bruce Dickey. Inmiddels is zij een veelgevraagd cornettiste. Zij vormt het ensemble Corona met Evelien Juten (zang, allerlei accoordinstrumeten en slagwerk) en Margot Fontijne (strijkinstrumenten, slagwerk).
Uit de lyrische verhalen van haar (blokfluit)leerlingen leid ik af dat zij het soort docente is waarvan de leerlingen beseffen dat het een voorrecht is om er les van te hebben.

Dinie Goedhart zette de Stichting Flauto Nuovo Friesland op, een markant blokfluitinstituut

dat in Nederland zijns gelijke niet kent. De blokfluitopleiding aan Flauto Nuovo is opgezet in 12 niveaus. Het is mogelijk de opleiding af te sluiten met een Flauto Nuovo diploma
Dinie Goedhart heeft bij uitgeverij De Haske een methode met CD-begeleidingen uitgegeven, die goed aanslaat bij het jonge volkje.

Stichting Flauto Nuovo Friesland organiseerde een aantal concerten met
belangrijke blokfluitisten, bijvoorbeeld in 2004 het Amsterdam Loeki Stardust Quartet.
In 1994 werd door Dinie Goedhart It Orkest opgericht, een blokfluitorkest met 55 (!!) leden (2004), die allemaal sopraan-, alt- tenor en basblokfluit spelen.

Dinie Goedhart is afdelingshoofd AMV/blokfluit aan de muziekschool De
Wâldsang te Buitenpost. Daarnaast geeft ze les in Damwoude en Foudgum.

Op 29 april 2009 kreeg Dinie Goedhardt voor de enorme impuls die zij het blokfluitleven in Friesland heeft gegeven een koninklijke onderscheiding.
Kolkreed 1, 9154 AS Foudgum tel. 05190-96219.

Alice Gort-Switynk studeerde bij Marjolijn van Roon in Enschede in 1999 af als uitvoerend musicus. Sloot ook een opleiding Muziektherapie af. Met Elly van Munster (Chitarrone) vormt Alice Gort het duo Rossignol.

Ensemble Rossignol heeft in mei 2005 de Compact Disc: LocLoc met suites van Matthew Locke en sonates van Locatelli, in 2007 de CD Sprong "Achttien Twintig", waarop Sonates en Suites uit de Barok contrasteren met hedendaagse jazzige composities en in 2010 "London Love" met Engelse barokke "liefdes"-muziek.

Alice Gort is docent blokfluit in Voorburg bij de Pius X school en heeft een blokfluitpraktijk aan huis.

Hester Groenleer (Utrecht, 1980), studeerde blokfluit aan het Conservatorium van Amsterdam bij Paul Leenhouts. Zij behaalde zowel haar bachelor- als haar master of music diploma cum laude. Hester Groenleer maakt deel uit van blokfluitorkest The Royal Wind Music, blokfluitkwintet Seldom Sene, Trio Tritone (Hester Groenleer, Marieke Franssen, dwarsfluit, Marianne Smit, harp) en concerteert als duo met toetsenist Matthias Havinga. Hester Groenleer is als docent verbonden aan de Muziekschool Amsterdam.

Sonja Gruys studeerde aan de conservatoria van Utrecht en Den Haag en richtte zich na haar master (2002) vooral op zang (sopraan). In 2002 richtte zij het Internationaal Collectief Oude Muziek (ICOM) op, een groep musici van verschillende nationaliteiten. Met zangeres Helen Thomson vormt Sonja Gruys Duo G & T. Sonja Gruys maakt deel uit van blokfluittrio Blaestuigh. Sonja Gruys is als docent verbonden aan het Koorenhuis in Den Haag en aan Dubbelsteyn in Dordrecht.

Anne-Marije de Haas (*1972) studeerde blokfluit bij Adrienne du Clou en Jeanette van Wingerden, respectievelijk in Zwolle en Den Haag. Ze behaalde in 1999 haar diploma UM. Tot voor kort had ze een uitgebreide (particuliere) lespraktijk. Zij vormt het Ensembl'Elaboratio met Marco Hup, blokfluit en orgel.

Walter van Hauwe (*1949) begon op 17-jarige leeftijd bij Frans Brüggen aan het Conservatorium in Den Haag. Zijn vader was Pierre van Hauwe, een legendarische muziekschooldirecteur, die in zestiger jaren aan de muziekschool in Delft een prachtig schoolorkest had met blokfluiten en Orff-instrumenten. Walter van Hauwe studeerde in Den haag samen met Ku Ebbinge, bekend hoboïst. Ku is noh steeds met Walters eerste vriendin uit Den Haag getrouwd. Zo ging dat in die dagen (Tibia 4/2004)

Walter van Hauwe maakt voor Channel Classics tien CD’s met daarop een anthologie met het ijzeren repertoire voor blokfluit. (Is dat projekt ooit uit de verf gekomen?) Legde in drie delen „The Modern Recorder Player" de technieken vast, zoals die door Frans Brüggen werden ontwikkeld. Vanaf 1988 werkte hij aan een uitgebreide catalogus van eigentijdse blokfluitmuziek. Toegankelijk via internet: http://www.blokfluit.org. (1998). Maakt reclame voor de "Blockflute" een modern kleppeninstrument, gebouwd door Maarten Helder vol ingenieuze constructies waarmee probleemloos kwarttonen kunnen worden geblazen en interactief kan worden gecommuniceerd met computerelektronica.

Walter van Hauwe ontving op 31 oktober 2002 de Prins Bernard Cultuurfonds Muziek Prijs voor zijn bijdrage in de professionalisering van het instrument blokfluit als musicus, als leraar en als internetbeheerder.

Persoonlijk vind ik het behoorlijk storend dat topmusici zoals Walter van Hauwe (Frans Brüggen had er ook al een handje van) zich steeds zo denigrerend over blokfluiten uitlaten.

Walter van Hauwe: "De houten pijp met gaatjes is een lege rugzak", "een imagoprobleem", "iets marginaals in de muziekwereld", "potloden met gaatjes", "van een onding iets moois maken", "geen laagte en geen dynamiek", "een frustratie dat er in historische literatuur geen eersterangsstukken voor blokfluit geschreven zijn", "Jacob van Eyck stelt niet zoveel voor" (Reformatorisch dagblad 25 november 2002). "Een blokfluit is een altijddurende bron van frustratie. Hoe kan men nu van een isntrument houden, dat geen buigzame dynamiek heeft, hopeloos!". (Tibia 3/2006) Ga toch saxofoon spelen, denk je dan, of pak een hobo. Geef mij dan maar Daniël Brüggen :"Een blokfluit is het enige instrument dat uit de hemel gegeven is. Alle andere instrumenten zijn aardse instrumenten." Zo mag ik het horen.

Dat neemt niet weg, dat Walter van Hauwe een groot aantal eminente blokfluitisten eminent heeft opgeleid. Onderwijs was voor hem ook altijd belangrijker dan spelen (Tibia 3/2006). Omdat hij van mening is, dat het lerarencollectief aan het Conservatorium van Amsterdam moet verjongen zal hij in 2006 na 36 jaar (!) een punt achter zijn werkzaamheden als docent zetten.

Gudrun Herb studeerde blokfluit en traverso in Utrecht en Den Haag bij Leo Meilink en Marion Verbruggen (blokfluit), Marten Root en Wilbert Hazelzet (traverso) en Rien de Reede (dwarsfluit). Samen met blokfluitist Baldrick Deerenberg en gambist Frank Wakelkamp vormt zij het ensemble The Great Charm, dat op het punt staat een CD uit te brengen (2010).

Sinds 2006 geeft Gudrun Herb blokfluit- en dwarsfluitles aan muziekschool De Triangel (Ruurlo, Borculo, Neede en Eibergen).

Peter van Heyghen studeerde blokfluit in Gent en specialiseerde zich in renaissance en barokmuziek bij Kees Boeke aan de Accademia Chigiana te Siena. Peter van Heyghen geeft vanaf 2003 les aan het conservatorium te Den Haag. Hij leidt blokfluitconsort Mezzaluna (2005), de naam refereert aan de Engelse blokfluitbouwer Adrian Brown, die tegenwoordig in Amsterdam woont en zijn instrumenten met een halve maan signeert (ook 2003). Mezzaluna bestaat (2009) uit Suzanna Borsch, Raphaela Danksagmüller, Peter van Heyghen en Thomas List.

Peter van Heyghen leidt ook het ensemble More Maiorum. Hij doet tevens nogal eens wat voor stichting Gele Kraan (zie: Ita Hijmans) (2005)

Ita Hijmans studeerde blokfluit bij Jeanette van Wingerden en specialiseerde zich aan de Schola Cantorum Basiliensis in Zwtserland in middeleeuwse en renaissance muziek. In 1993 heeft Ita Hijmans samen met Jeanette van Wingerden het Centrum voor oude muziek Stichting Gele Kraan in het leven geroepen, een cursusinstituut dat dingen doet die de Nederlandse vakopleidingen missen, zoals bijvoorbeeld improvisatie of retoriek.

Ita Hijmans gaf met Stichting Gele Kraan vorm aan het Internationaal Recorder en Flute Consort Symposium Musique de Joye in augsutus 2003, in het kader van Holland Festival Oude Muziek Utrecht.

Ita Hijmans geeft leiding aan Aventure, een ensemble opgericht in 1992, dat zeer uiteenlopende programma's uitvoert, van één tot veelstemmige muziek uit de (late) Middeleeuwen. Aan Aventure werken behalve Ita Hijmans, blokfluiten en zang mee: Christopher Kale, tenor, Nancy Mayer, mezzosopraan, en Fumitaka Saito, blokfluiten (2011). Aventure nam tot nu toe 3 CD's op, waaronder Ons is een kijnt geboren (aanbevolen!)

Marianne Hoek zie ik met een ensemble Fmmm op 6 april 2005 in Velsen optreden (Marjan Smit, sopraan, Marjan Prins, fagot, Frank van Wijk, clavecimbel)

Yvonne Hogt, geeft les in Hengelo, De Wilmskamp 1, 7552 GC Hengelo, 074-2435766

Peter Holtslag is hoofddocent aan een conservatorium in Duitsland. Hij heeft inmiddels een indrukwekkende discografie op zijn naam staan, onder meer met blokfluitconcerten van Vivaldi en Telemann. Opnamen onder meer met het Collegium Musicum 90 o.l.v. Simon Standage.

Jorge Isaac (* 1974) begon zijn blokfluitstudie aan de muziekschool Sebastián Lorenzo in Valecia - Venezuela. Hij volgde de weede fase bij Walter van Hauwe in Amsterdam. Hij speelde mee in "Alice in Wonderland" een opera onder leiding van Pierre Audi en is gespecialiseerd in improviseren met elementen uit popmuziek. Hij benut daarbij volledig de mogelijkheden van "blockflutes & electronics". Hij noemt zichzelf dan ook blokfluitspeler/multimedia-artist. Laatste programma in Nederland en Rusland: Panopticon (2007);

Fala Música Christine Maria Rembeck, zang; Hugo Naessens, zang; Hans Lub, vedel; Susanne Braumann, vedel; Thomas Winthereik, luit; Gertie Johnsson, blokfluit; Maurice van Lieshout, blokfluit; Liron Rinot, schuiftrompet (2003).

Herman Kaldeway (*1943) geeft sinds 1971 les bij Blokfluitopleiding FEW in Wezep en doet daar leuke dingen met zijn blokfluitensembles. Is verantwoordelijk voor deze blokfluitsite.

Ricardo Kanji werd geboren in 1948 in Brazilië. In Nederland studeerde hij blokfluit bij Frans Brüggen en dwarsfluit bij Frans Vester aan het conservatorium in Den Haag. In 1972 was hij prijswinnaar van het Musica AZntiqua Concours in Brugge en volgde hij Frans Brüggen op als hoofdleraar bloklfuit aan het Haags Conservatorium. In de jaren 70 leerde hij ook blokfluiten bouwen van Frederic Morgan. Hij heeft een aantal jaren aan het conservatorium in Den Haag ook bijvak blokfluitbouw gedaan. Uit de bouwersklas kwamen onder anderen Adriana Breukink, Peter van der Poel en Jacqueline Sorel. In 1995 keerde hij naar Brazilië terug. Hij speelt in Nederland nog steeds in het orkest van de 18e eeuw (ERTA Nieuwsbrief, jrg.8 nr 1, 2004). Zie ook Brazilië

Piet Kunst, gedreven blokfluitpedagoog aan de muziekschool in Leiden vormde in 1963 een dubbelblokfluitkwartet om met een aantal gevorderde leerlingen samen te kunnen musiceren: het Praetoriusensemble. (zie aldaar verder).
Na het overlijden van Piet Kunst (20 december 1996) is het ensemble door zoon Norbert Kunst overgenomen.

Paul Leenhouts studeerde blokfluit en hobo aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam (1981 solistendiploma) Hij is een specialist in het componeren en bewerken van jazz- en aanverwante muziek voor blokfluit. Composities van hem zoals "on the trail of the Pink Panther", "Tango für Elise" en "Aan de Amsterdamse grachten" zijn heel populair geworden als concoursopgave in de categorie "moderne muziek". Dit tot afgrijzen van een aantal juryleden. Paul Leenhouts schreef ook andere boeiende moderne muziek, uitgegeven door Moeck en Ascolta.
In 1986 was hij de initiator van de Open Nederlandse Blokfluitdagen Utrecht.
Heeft sinds 1990 de leiding over het "International Baroque Institute" in Longy, Boston.U.S.A.
Van 1993 - 2010 was Paul Leenhouts als blokfluitdocent verbonden aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam

Paul Leenhouts was medeoprichter van het beroemde Amsterdam Loeki Stardust Quartet, waar hij 23 jaar (1978-2001) deel van uitmaakte

In 1997 vormde hij in Amsterdam met conservatoriumleerlingen het uit 12 leden bestaande Royal Wind Music, een dubbel sextet van renaissance blokfluiten.

In 2002 richtte Paul Leenhouts het kamermuziekcollectief Blue Iguana op. (2004)

Clara Legêne, kleindochter van Piet Reijns, die de allereerste volksmuziekschool in Nederland in Enschede oprichtte, heeft in 1995 vanuit de De Vereniging voor Huismuziek een dag voor blokfluitdocenten onder de titel "Hoe gaat het met de blokfluit" georganiseerd. Dit zou in 1997 leiden tot de oprichting van ERTA-Nederland.

Jan Reint Lok heeft aan de Muziekschool Hengelo een blokfluitpraktijk met zo'n 320 leerlingen. Ert werken vijf docenten. Na de tweejarige basisopleiding kiest een derde van de leerlingen voor blokfluit, op dit moment zijn dat er zo'n 100. Er zijn 8 ensembles op verschillende niveau's. Een voor Nederland unieke situatie. Jan Reint Lok beheert ook een muziekuitgeverij: Tall & Small (zie uitgeverijen)

Chris Maasland ging na het behalen van zijn onderwijzersdiploma blokfluit studeren in Rotterdam bij Kees Otten. Hij heeft veel gedaan voor en in de Vereniging voor Huismuziek, war hij de verantwoordelijkheid had voor het blokfluitdiploma van Huismuziek, dat tot 1981 lesbevoegheid gaf. Chris Maasland schreef een jarenlang veel gebruikte altblokfluitmethode: Ensemble, en organiseerde de Duits-Nederlandse blokfluitdagen, een belangwekkend blokfluitevenement, waar de SONBU later uit voortgekomen is.

Dana Massad (Israël, 1971) behaalde in 1997 haar diploma’s docerend en uitvoerend musicus aan het Utrechts conservatorium. Heeft een lespraktijk in Driebergen. Dana Massad bespeelt naast blokfluiten ook cello. Zij is voorzitter van Stichting Blokfluit Midden Nederland.

Het Trio Passagio bestaat uit Matthias Maute, blokfluit, Norbert Kunst, fagot en Stefano Intrieri, clavecimbel. (1997).

Alet Meijergeeft les aan de muziekscholen van Hardenberg en Zwolle. 26 van haar leerlingen hebben een CD ingespeeld, een "lesgeef-document", "Small Sister".

Gaf talrijke cursussen en masterclasses in heel Europa, was gastdocent aan de Scola Cantorum Basiliensis en hoofdvakdocente aan het Conservatorium van Amsterdam van 1978 tot 1993. Zij vindt het klimaat in het hoger onderwijs in de afgelopen tien jaar (2004) zo verslechterd. dat ze zich op het conservatorium zowel als docent dan als student niet thuis zou voelen. Ze zou het liefst een nieuwe, geheel anders gestructureerde dan waar ook, opleiding oude muziek op poten zetten. Wij wachten af. Ze heeft haar eigen platenlabel Teknon. (Nieuwsbrief ERTA Nederland mei 2004) www.teknon.nl

Ronald Moelker studeerde blokfluit aan het Conservatoria in Rotterdam en het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, onder andere bij Jeanette van Wingerden. In 1986 won Ronald Moelker de eerste prijs op het Van Wassenaer Concours en werd onderscheiden door de Stichting Organisatie Oude Muziek Nederland en Musica België met Ensemble Super Librum. In 1987 ontving hij de KRO Radioprijs. In 1995 nam hij saxofoonles bij Niels Bijl (klassiek) en later bij Peter Peuker (jazz). Dat leidde tot optredens In het jazzcircuit en combinaties van blokfluit en saxofoon. Ronald Moelker speelt blokfluit in het Lacrimae ensemble, dat verder bestaat uit Sayuri Yamagata en Staas Swierstra, viool, Deirdre Dowling, altviool, Sarah Walder, Cello en Riko Fukuda, klavecimbel (2006).

Samen met Adriana Breukink richtte Ronald Moelker eind 2008 het Bassano Quartet op, waarin ook Wolf Meyer en Sanne Vos meespelen op fluiten van Adriana.

Ronald Moelker maakte 11 Cd's. Commentaar (Henk Pieter Berkman) op zijn CD "Heaven": "Hij brengt op deze cd een groot aantal stijlen en klankkleuren bijeen, en laat horen dat de grenzen van wat er met een blokfluit mogelijk is, nog lang niet zijn bereikt." Naast muziek uit de Renaissance en Barok speelt Ronald Moelker moderne composities en improvisaties, waaronder zijn eigen werk, met behulp van live elektronica, Tibetaanse klankschalen en percussie.

Sacha Mommertz (*Aken, 1976) is op het moment een van de belangrijkste blokfluitisten en blokfluitdocenten van Nederland.

Hij studeerde bij Jeanette van Wingerden en Marion Verbruggen (eerste fase, Den Haag) en Heiko ter Schegget (Utrecht, tweede fase, uitvoerend musicus) Sacha verdiepte zich in blokfluitbouw bij Jacqueline Sorel (Den Haag).

Met Suzanne van der Helm, zang en blokfluit, vormt Sacha het duo A duo (2006).

Sacha Mommertz was bestuurlid van de Stichting SONBU, doceert blokfluit aan het Centrum voor de Kunsten in Utrecht en bij Kumulus in Maastricht. Van 2004 - 2008 was hij docent historische documentatie en uitvoeringspraktijk aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Hij verzorgt diverse cursussen, onder meer voor de Vereniging voor Huismuziek. Vanaf september 2012 is Sacha Mommertz hoofdvakdocent blokfluit aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg.

Kees (Gerrit Cornelis) Otten (*28-11-1924 in Amsterdam, † 25 september 2008) kwam, met een moeder die pianolerares was aan het muzieklyceum in Amsterdam als vroeg met muziek in aanraking. Kees Otten studeerde eerst klarinet, maar kwam door zijn oom, pianist en dirigent Willem van Warmelo in contact met blokfluit. Willem van Warmelo, een broer van zijn moeder met een grote interesse in oude muziek, wilde het instrument begin 30-er jaren zelf leren bespelen, samen met iemand van de jongste generatie en benaderde daarvoor zijn neefje Kees Otten. In 1945 voerde Kees Otten het vak "blokfluit" aan de Volksmuziekschool in Amsterdam in, vanaf 1946 wijdde hij zich volledig aan het instrument. Hij werkte daarbij veel samen met klavecinist en muziekwetenschapper Hans Brandt Buys. In 1947 werd Kees Otten hoofdleraar aan het Muzieklyceum Amsterdam. Zijn eerste leerling was Marijke Ferguson. In 1948 gaf hij huisconcerten met Blokfluitkwartet, waarin onder andere leerling Frans Brüggen (14 jaar oud). Daarnaast leefde hij zijn passie voor jazzmuziek uit in jazzcafés waar hij op klarinet en blokfluit onder meer samenspeelde met Coleman Hawkins.

Hij was de eerste conservatoriumdocent blokfluit in Nederland: aan het conservatorium van Rotterdam (1955), later doceerde hij ook aan de conservatoria van Utrecht (1957), Amsterdam (1958), en Den Haag (1970). Kees Otten verzorgde vele radio-uitzendingen. Met zijn Muziekkring Obrecht, in 1963 opgevolgd door Syntagma Musicum, voerde hij met vocalisten en instrumentalisten zestiende-eeuwse en nog oudere muziek uit op gamba’s kromhoorns, bomharten, portatieforgeltjes en af en toe blokfluiten. Muziekkring Obrecht bestond uit drie echtparen: Joannes en Folly (zang) Colette; Hans (directie) en Antoinette (vedel) van den Hombergh en Kees Otten en Marijke Ferguson. In 1967 verscheen de eerst LP van Syntagma Musicum,. die prompt met een Edison werd bekroond

. Later zou er nog een LP Edison volgen. In 1984 beëindigde Kees Otten zijn werk en hield ook het ensemble op te bestaan.

Bernadette Pollen (* 1962) studeerde af aan het conservatorium te Alkmaar en studeerde pedagogische wetenschappen in Leiden. Zij geeft les in Leiderdorp en geeft leiding aan het PIBO-project aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.( zie Onderwijs). Bernadette Pollen is redacteur van het vakblad Blokfuitist

Het Praetoriusensemble ontstond in 1963 in Leiden, toen Piet Kunst, gedreven blokfluitpedagoog aan de muziekschool aldaar een dubbelblokfluitkwartet cormde om met een aantal gevorderde leerlingen samen te kunnen musiceren. Het ensemble verzorgde voor het eerst een avondvullend optreden in 1970 in het Kröller Müller museum en behaalde op de Duits-Nederlandse Blokfluitdagen 3 keer de eerste prijs. In 1979 verscheen een grammofoonplaat, in 1994 een CD naar aanleiding van het 30-jarig bestaan.
Na het overlijden van Piet Kunst (20 december 1996 is het ensemble door zoon Norbert Kunst overgenomen. Zij maakten een nieuwe CD in 2000: De 4 Elementen en hebben een website:

Van 15 t/m 17 oktober 2004 organiseerde het Praetoriusensemble, dat meer dan 30 leden telt, het International Congres on the Rechorder Orchestra 2004.

Red Rose Four, wàs een blokfluitkwartet, maar is vanaf januari 2008 in feite het blokfluitkwintet Red Rose Six. Het kwintet bestaat uit Nynke Algra, Janneke Allaart, Eefje Boschman, Nienke van der Meulen, Ester van der Veen en Tamara Weessies. (2007). Zij specialiseren zich op vijfstemmige 16de eeuwse consortmuziek en geven zo'n 25 - 30 concerten per jaar. In samenwerking met sopraanzangeres Kitty de Geus was Red Rose Four prijswinnaar tijdens de finale van de International Young Artist’s Presentation - Early Music 2008 in Antwerpen.

www.redrosefour.nl

Yvonne Rietbergen leidt een ensemble Soluna (2006) dat verder bestaat uit Sarah Ridy, barokharp, Emi Matsumoto, orgel en clavecimbel,

Marjolijn van Roon (*1954) haalde haar diploma uitvoerend musicus in 1980 aan het Utrechts Conservatorium bij Marion Verbruggen. Zij zette zich in aan het conservatorium in Enschede. Zij heeft een goed oog voor het belang van het lesgeven.Zij vind dat conservatoria gedegen pedagogen moet afleveren (2003).

Marezzo ensemble (Marjolijn van Roon, Bert Honig, bloklfuiten, Susanne Braumann, viola da gamba en Johan Hofmann, orgel en clavecimbel. Ensemble Mirac.

Brechtje Roos studeerde bij Pia Elsdörfer in Groningen, bij Jeanette van Wingerden in Den Haag en bij Heiko ter Schegget in

Utrecht (afgestudeerd 1999) Brechtje Roos is behoorlijk actief in verschillende ensembles
Ensemble Pétillant (Brechtje Roos, blokfluit; Jurgen de Bruyn, luit/theorbe)

Met Nelleke ter Berg, gitaar en Martine Sikkenk, mandoline vormt Brechtje Roos het ensemble Zimbello

Bij dit ensemble telt niet alleen de muziek, maar ook de wijze waarop deze gebracht wordt:

www.zimbello.nl

Met Sinje Kiel, sopraan, vormt Brechtje Roos het duo Benz.

Brechtje Roos opereert ook in een theater-met-muziekprogramma: PeerGrouP (“De Eerste Nederlanse geschiedenis”; februari 2006; “WachtFF” november 2006).

www.peergroup.nl

Het uit 13 leden bestaande Royal Wind Music, een dubbel sextet van renaissance blokfluiten werd in 1997 door Paul Leenhouts in Amsterdam gevormd met conservatoriumleerlingen. Het Consort heeft zich op muziek tussen 1500 en 1640 gespecialiseerd. In 2011 speelden als deelnemer mee Stephanie Brandt, Ruth Dyson, Eva Gemeinhardt, Arwieke Glas, Hester Groenleer, Karin Hageneder, Dianne Heijstee, Kiyri Kim, Dorotty Kis, Marco Magalhães , María Martínez Ayerza, Filipa Margarida Pereira en Anna Stegmann.

Het blokfluitensemble Sambuca is het enige studentenblofkluitgezelschap in Nederland. Het ensemble is in 1986 opgericht en wordt gerund door studenten. Dirigente is Maartje van den Boom-Coppes. Zaterdag 17 septemebr 2011 organiseert het bloklfuitensemble een bloklfuitdag voor blokfluitisten tussen den 16 - 30 jaar.

Aan het Utrechts Conservatorium werd lesgegeven door Heiko ter Schegget, Reine-Marie Verhagen, Baldrick Deerenberg en Leo Meilink. (1997). 1 juli 2003 is Leo Meilink met pensioengegaan en is daar alleen Heiko ter Schegget nog over.

Annelies Schraa speelt in het Apollo Ensemble dat onder leiding staat van fagottist Thomas Oltheten. Zij dwong bewondering af met haar vertolkingen in kamerconcertjes van Vivaldi, die op de 7e Apollo CD "Il preto Rosso" werden opgenomen. De CD kreeg van het maandblad Luister een 9 voor de uitvoering (Luister, maart 2003). Het Apollo Ensemble voert in het kader van het Don Quichotjaar 2005 het en der in het land een DonQuichotte-programma op met werken van Telemann en Boismortier. www.apollo-ensemble.nl

Saartje Schrage is Eerste Fase Cum Laude aan het Utrechts Conservatorium bij Heiko ter Schegget afgestudeerd en heeft lessen gevolgd bij Anneke Boeke. Zij speelt in een ensemble met Eric Jan Joosse (klavecimbel) en Hilde Vanruymbeke (sopraan). Ze doet ook veel ensemblewerk in Italië en Duitsland. Heeft een privé-praktijk voor blokfluitmuziek, AMV-cursussen en oriënterende cursussen muziekgeschiedenis. (2004).

Operettelaan 115, 3543 BN Utrecht, 030-2802991.

Het blokfluitkwintet Seldom Sene debuteerde in oktober 2009 op het ‘Concours International d’Ensembles de Flûte à bec’ in Le Mans (Frankrijk), waar het ensemble de eerste prijs won. Het blokfluitkwintet Seldom Sene bestaat uit de bokfluitistes Stephanie Brandt, Ruth Dyson, Eva Gemeinhardt, Hester Groenleer en María Martínez Ayerza.

Seldom Sene opende in 2010 op 27 augustus het Festival Oude Muziek in Utrecht
Seldom Sene, Jean Henri Dunantstraat 76, 1561 BD Krommenie, +31 627 43 74 04

www.seldomsene.com

Karel van Steenhoven (* 1958, Voorburg) , is vanaf de oprichting lid van het Amsterdam Loeki Stardust Quartet. Hij doceert sinds 1995 in Karlsruhe aan de Musikhochschule. Behalve een bewonderenswaardig ensemblespeler en een prima docent, is hij ook een goed componist. Hij heeft hij een tiental composities voor blokfluit(kwartet en -solo) op zijn naam staan. Karel van Steenhoven heeft hij goede ideeën over het het met blokfluit ging en zou moeten gaan. Zie ook hoofdstuk 6: blokfluit in de 21ste eeuw

Saskia Teunisse-Schut (*19690) studeerde hoofdvak Blokfluit bij Michael Barker en Ricardo Kanji aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag en studeerde af bij Reine-Marie Verhagen aan het Utrechts Conservatorium. Saskia Teunisse legt zich vooral toe op hedendaagse muziek en jazz en zet zich er voor in anderen daar enthousiast voor te maken. Zij woont in Bodegraven en is actief als speler en docent bij het Muziek Collectief Bodegraven, waarvan zijn één van de twee coördinatoren is. (2011). Saskia Teunisse is secretaris van blokfluitvereniging ERTA-Nederland.

Marion Verbruggen is een van de meest uitgesproken blokfluitvirtuozen van haar generatie. Zij trad overal op en speelde met iedereen mee. Zij won de Erwin Bodky Award, de Nicolai Prijs en de eerste prijs tijdens het blokfluitconcours te Brugge. Zij werkte als eerste blokfluitiste mee aan alle Bach-cantate-opnames van Ton Koopman. Zij heeft reeksen verschillende CD-opnames op haar naam heeft staan (o.m. 2 CD's met Van Eyck; 2 CD's met cellosuites Bach)

Reine-Marie Verhagen (*1953) is docent en methodiekdocent blokfluit aan het koninklijk conservatorium in Den Haag. (2003). Daarvoor doceerde ze enkele jaren aan het conservatorium in Enschede en 20 jaar (!) aan het conservatorium van Utrecht (dat ze haar daar hebben laten weggaan!). Zij is mede-oprichtster van de ERTA. Zij heeft een belangrijk aandeel in de blokfluitpartijen bij de Cantates van Johann Sebastian Bach, zoals die integraal door Ton Koopman worden opgenomen en uitgevoerd.

Corelli ensemble (Reine-Marie Verhagen, blokfluit; Tini Mathot, klavecimbel) (1999).

Paulus Vis studeerde blokfluit bij Walter van Hauwe en Kees Boeke, aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. In de jaren ’70 richtte hij de formatie GAMMA op, een groep die naast hem bestaat uit: Stefan Terpstra, keyboards & basgitaar, Pieter Nanne Groot, gitaar en Dirk Jan de Koning, percussie. In “Baroque du Nord” speelt hij samen met Marieke van der Kamp, spinet.

Jeanette van Wingerden studeerde bij Kees Otten en Frans Brüggen. Omdat er in het begin van de zestiger jaren nog weinig goede vakdocenten voor de conservatoria waren, doceerde ze op een gegeven moment aan vier conservatoria tegelijk. (Sacha Mommertz: Windkanal 2005-1). In 1962 werd zij hoofdvakdocent aan het conservatorium in Tilburg. In 1976 werd zij opvolger van Hans-Martin Linde aan de Schola Cantorum Basiliensis. Daarnaast werkte ze projectmatig in Zürich. In 1989 kwam ze weer terug naar Nederland. Tot haar pensioen heeft zij lesgegeven aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Zij geeft privéles en coacht ensembles. Blokfluitles voor wie houdt van het instrument en haar muziek: Jeanette van Wingerden: 020 686 1212 / 06 2016 2072 (2011).

Dorothea Winter is blokfluitdocente aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Hilde de Wolf studeerde aan het Rotterdams Conservatorium bij Thera de Clerck en Han Tol

Hilde de Wolf maakt deel uit van het Internationaal Collectief Oude Muziek (ICOM). Hilde de Wolf is medeoprichter van het Icarus ensemble, wat mede bestaat uit David Rabinovitch, barokviool, David van Ooijen, theorbe, dwarsluit en Ursula Dütschler, orgelpositief en klavecimbel. In 2002 nam ze daarmee de CD “Giovanni Battista Fontana” op (claves (CD50-2203). Aanbevolen! Hilde de Wolf maakt met Marieke Rigterink en Wendy Wouters deel uit van het ensemble Scarabee. Hilde de Wolf maakt deel uit van het Internationaal Collectief Oude Muziek (ICOM). Hilde de Wolf is lid van blokfluittrio Blaestuigh.

Hilde de Wolf is als blokfluitdocente verbonden aan De VAK, centrum voor de kunsten in Delft en de Nieuwerkerkse Muziekschool.

Een aantal blokfluitisten (Heiko ter Schegget, Baldrick Deerenberg om een paar te noemen) bouwen óók blokfluiten.

Jan Bouterse (*1949) is niet alleen een expert op het gebied van blokfluitbouw en de bouw van andere instrumenten maar geeft daar ook een wetenschappelijk grondslag aan. Zie wetenschappers

Boaz Berney, veelbelovende blokfluitspecialist in Den Haag

Adriana Breukink

Studeerde blokfluit bij Ricardo Kanji in Den Haag en leerde blokfluit bouwen in workshops bij Fred Morgan.

Maakt diverse Renaissance-consorts (Bassano, Ganassi, Schnitzer)
Heeft een "schuiffluit" ontwikkeld: in het blok zit een schuifje gemonteerd, dat met de kin kan worden bediend. Toonhoogteverschillen kunnen zo gemakkelijk worden gecorrigeerd.

Ontwikkelde de "droomfluit" een renaissance-achtig model sopraan, die makkelijk aanspreekt en een mooie toon heeft. Ideale betere fluit voor beginners. Is door Mollenhauer in Fulda in productie genomen.

Maakte de langste blokfluit ooit: een subcontrabasblokfluit van perenhout in Bes (een toon lager dan een cello) van 3 meter. Alleen het Amsterdam Loeki Stardust Quartet, The Royal Wind Music en Adriana Breukink zelf hebben een exemplaar.

De afgelopen jaren heeft Adriana Breukink de luidste blokfluit ontwikkeld: de Eagle. De Eagle wordt in 2011 door de firma Küng in Schaffhausen in produktie genomen. De fluiten van Adriana Breukink worden gebruikt door het Bassanokwartet, waar zij ook deel van uitmaakt.

Adrian Brown leerde het instrumenten maken van 1979-1982 aan het Londense College of Furniture en specialiseerde zich op het maken van blokfluiten onder leiding van Kenneth Collins. Collins

had op zijn beurt veel ervaring opgedaan in de Dolmetsch-werkplaats in Haslemere. Adrian Brown heeft zich ontwikkeld tot een van de toonaangevende blokfluitbouwers van dit moment. Hij heeft ook een eminente kennis van historische instrumenten, doordat hij onderzoek heeft gedaan bij de meeste grote blokfluitverzamelingen in musea en bij particulieren. Hij heeft zo'n beetje alle bestaande bewaar gebleven renaissanceblokfluiten (196!!) onderzocht.

Hij onderhoudt een internetsite met alle gegevens over renaissance-instrumenten die momenteel beschikbaar zijn: www.adrianbrown.org/database

Hans Coolsma is de vader van de Nederlandse Blokfluit. In 1946 nam hij in het pand Oude Gracht 305 met Wim Meybaum de zaak "In de Blokfluit" over van Jaap Langerhorst. Hij was met de ingevoerde Heinrich/Adler-fluiten die Langerhorst onder de naam "Alcando" verkocht niet tevreden, maakte de fluiten uit Markneukirchen zelf af en gaf ze de naam "Aura". Vanaf 1960 gaat hij zelf fluiten bouwen en creëert de "Coolsmafluit."

Zijn handel "In de Blokfluit" die tot 1989 aan de Oude Gracht 305 gevestigd bleef had behalve de blokfluiten ook de het beste blokfluitmuziekliteratuurassortiment ter wereld! (Hermann Moeck Tibia 1/2003)

Na Coolsma's overlijden in 1989 ging de firma over in het bezit van AAFAB (een fantasienaam,om maar vooraan in het telefoonboek te komen), dat ook de produktie van Aura- en Coolsmafluiten overnam. In de Jeremiestraat 4-6 heeft directeur (sinds 1990) O.M. van Boetzelaer momenteel Het Nederlands Blokfluitcentrum, waar van alles en nog wat op het gebied van blokfluiten verkocht wordt.
Aurafluiten zijn steeds kwalitatief redelijke "school"-blokfluiten.

In 1993 presenteerde Maarten Helder voor het eerst zijn "zuiver Overblazende blokfluit, een geheel nieuw concept in de blokfluitwereld. Hij bazeerde zich daarbij op de bouwwijze van de Duitse flutien uit de 30-er jaren, waarmee blokfluitist Nikolaj Tarasov hem mee in kontakt bracht. Maarten Helder gind aan het werk, en het lukte hem een tenorblokfluit te scheppen, die volle lage tonen had en waarop drie oktaven te spelen waren.

het eerste exemplaar verkocht hij in 1995 en daarna veroverde het instrument zich al snel een plaats in de hedendaagse-muziek-wereld, waar het blokfluit betrof. Walter van Hauwe maakt(e) enthousiast reclame voor het instrument. Walter van Hauwe is buitengewoon opgetogen over deze instrumenten en gelooft dat ze het standaardinstrument voor uitvoeren van moderne blokfluitmuziek worden. (The Recorder magazine 15, nr. 4). lIse Hechler vindt als groot nadeel, dat het instrument door zijn grotere toonomvang en uitgebreide dynamische mogelijkheden misbruikt wordt om muziekliteratuur te spelen die anders niet te spelen is. De uitvoering van Debussy’s Syrinx door Walter van Hauwe op het blokfuitsymposium Calw 1999 vond zij niet om aan te horen (Tibia 4/98)
Hij ziet het als een alternatief voor de "historische" blokfluit. Na 1999 nam de firma Mollenhauer Blockflötenbau in Fulda de ontwikkeling verder voor haar rekening. Als "Blockflute" wordt de fluit door Mollenhauer in en alt en in een tenorversie geleverd.

Johan Keijzer heeft een atelier voor houtblaasinstrumenten, Asselsestraat 186 7312 DA Apeldoorn, 055-3556133. Hij bouwt, naast allerlei renaissance-instrumenten, óók blokfluiten.

Henk Piepenbroek maakt vierkante sopraanblokfluiten naar een ontwerp van Alec V. Loretto, dat weer is gebaseerd op de Dordrechtfluit uit het Haags gemeentemuseum. Bergkamp 7, 7384 AV Wilp, 0571 261453

Peter van der Poel, maakt blokfluiten, hobo's en klarinetten,

Simon Polak maakte de eerste professionele kopie van een instrument van Willem Beukers. (Tijdschrift voor oude muziek 2003/1)

Wouter van Rijn, Kerkweg 22, 8193 KK Vorchten, 0578 631607, bouwt blokfluiten en repareert allerlei soorten blokfluiten tegen een redelijke prijs.

Fumitaka Saito studeerde blokfluit bij Michel Piguet aan de Schola Cantorum Basiliensis en daarna bij Matthias Weilenmann en Walter van Hauwe (Amstedam). In 1992 vestigde hij zich als blokfluitbouwer in Amsterdam. Hij bouwt renaissance blokfluiten naar Ganassi en barokke fluiten naar Bressan en Rippert. Fumitaka Saito bouwt prachtige fluiten, waar ik steeds positievere geluiden over hoor. Renaissanceblokfluiten naar ganassi en barokke fluiten naar onder andere Bressan, Stanesby, Denner en Rippert. Aanbevolen! Fumitaka Saito werkt mee aan het ensemble Aventure

Jacqueline Sorel, studeerde van 1979 tot 1985 blokfluit aan het Koninklijk Conservatorium

in Den Haag, en begon daar ook al vrij snel, onder leiding van Ricardo Kanji met blokfluitbouw.

Werkte vanaf 1987 samen met Ricardo in een atelier in het centrum van Den Haag en ging vanaf 1995 alleen verder, toen Ricardo naar Brazilië emigreerde. Bouwt blokfluiten naar originelen van Ganassi, Terton, Denner, Debey, Stanesby en Bressan en een eigen alt in 443. Ze streeft er daarbij naar, bij behoud van de karakteristieken van de oude instrumenten, nieuwe instrumenten te bouwen voor de 21ste eeuw, voor hedendaags gebruik, die aan hedendaagse eisen beantwoorden.

Frans Twaalfhoven bouwde tot ongeveer 1995 blokfluiten in zijn werkplaats in Wapserveen. Daarna maakte een houtstofallergie hem het bloklfuiten bouwen onmogelijk. Heel jammer, want hij had een aantal markante fluittypes op zijn naam zoals de Picolino's in f'''. Met dit fluitje met zes vingergaten en een duimgat was de natuurlijke grens van de hoogte van blokfluiten wel bereikt. Het maken van Picolino's is door niemand van Frans overgenomen. Heb je er dus nog een? Wees er zuinig op!

Frans Twaalfhoven maakte ook prachtige volledig doorzichtige altblokfluiten van perspex. Zie bijvoorbeeld de blokfluitbeschrijving op de "Kids-site" van blokfluitkwartet Brisk: www.blokfluitkids.nl/kleingroot.html

Suzanne Tuynman maakt geen blokfluiten, maar professionele houten fluitstandaards, speciaal voor de wat kleinere fluiten zoals sopraan-, altblokfluit. Dat doet ze bij haar bedrijf stc.producties. Zulke standaards kunnen erg handig zijn.

Blokfluitbouwer J.R. van der Veen, voor de tweede wereldoorlog al met blokfluitbouwen begonnen. Volgens een ooggetuige (Henny Vossen, * 1933) had hij een werkplaats in Utrecht, Laan van Nieuw-Guinea 64^bis, waar hij sopraan- en altblokfluiten bouwde met als logo naast zijn naam een vis, omdat hij een verwoed sportvisser was. Hij bouwde prima sopraanblokfluiten met "Duitse" greepwijze. Het verhaal gaat dat hij ook de leverancier was van de eerste Aura-blokfluiten. Een altblokfluit in goede staat uit 1964 met "barokboring "(vooruitstrevend voor die tijd!) , samen met grepentabel, handleiding en garantiebewijs is in het bezit van Robert Jan Zandvoort in Zwolle. Daaruit blijkt dat Van der Veen's Blokfluitenbouw in 1964 een werkplaats had aan de Stationsweg 10 in Houten. Voor meer gegevens over deze vrijwel vergeten blokfluitbouwer houd ik mij aanbevolen.

Voor een kort interview en een foto omstreeks 1965, bewaard door Elisabeth van Veenendaal (Australië) klik op de foto:

Maakt kopieën van Haka, Heitz, Stanesby, Bressan, Rottenburg en Steenbergen, maar maakt ook een eigen Ronald Wick-blokfluit.

Blokfluit & Muziek geeft een aantal aardige werken voor blokfluitensemble en blokfluitonderwijs in eigen beheer uit. Zie de afdeling Uitgaven van deze site.

Muziekuitgeverij Izis, geeft een methode voor sopraanblokfluit en een methode voor altblokfluit uit met meespeelCD's. De methode voor altblokfluit is erg aardig om "erbij" te doen. Ook nog andere aanvullende uitgaven met muziek met begeleidingsCD's

Tall & Small geeft een methode voor sopraanblokfluit uit met Cd-begeleiding en internetondersteuning: "Ik en mijn blokfluit". Deel 1en 2 zijn in 2003 verschenen, deel 3 en 4 verschijnen in 2004.

De moeite waard zijn ook de sinterklaas en kerstliedjes met Cd-begeleiding van deze uitgeverij.

Muziekuitgeverij Tall & Small; Stockholmstraat 36 7559 JR Hengelo; tel. 074-2774859; www.tallsmall.nl

De Toorts Postbus 9585, 2003 LN Haarlem

IXYZET

Theo Wiersma, Rengerstrjitte 30, 8633 LB Ysbrechtum, tel. 0515-422527 geeft in eigen beheer een veel op muziekscholen gebruikte methode uit:
"Van noot tot noot" voor sopraanblokfluit
"Noot tegen noot" voor altblokfluit
"Dierentoontuin" speelmuziek.

Ruby Instruments, in handen van Jan Goorissen, alleen donderdag van 10.00 tot 18.00 uur geopend, en verder op afspraak. Schoolstraat 35, Arnhem; 06-19198957; Jan Goorissen is redateur van het vakblad Blokfluitist

Het Nederlands Blokfluitcentrum (AAFAB), waar van alles en nog wat op het gebied van blokfluiten verkocht wordt.
Jeremiestraat 4-6, 3511 TW Utrecht Tel. 030-2316393

Johann Keijzer verkoopt, bouwt, restaureert, repareert en onderhoudt hier houten blaasinstrumenten.

Docenten: Peter van Heyghen, Sébastian Marq, Reine-Marie Verhagen, Dorothea Winter

Opmerkingen: Op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag start met ingang van 2007-2008 het PIBO: Project Inleidend Blokfluit Onderwijs.

Initiatiefneemster is Reine Marie verhagen. Er wordt gewerkt met kinderen van 5 - 7 jaar.

Bovendien organiseert het Koninklijk Conservatorium Den Haag elk jaar een Blokfluit Contactdag voor het uitwisselen van ervaringen tussen docenten en studenten. De eerstvolgende blokfluitcontactdag is 10 april 2010.

Jan Bouterse (*1949) woonde tijdens zijn biologie(?)- studie in Wageningen (tussen 1967 en 1975) op kamers. Het was daar lastig om piano te spelen, het instrument in de studentensociëteit stonk bovendien wel erg naar bier. Daarom kocht hij op een gegeven moment een blokfluit en nam daar ook les op. Later volgde een traverso. Een en ander leidde tot een diepgaande belangstelling voor oude blaasinstrumenten. 19 januari 2001 promoveerde Jan Bouterse aan de Faculteit der letteren van de Universiteit Utrecht, op het onderwerp "Nederlandse houtblaasinstrumenten en hun bouwers, 1660-1760". De CD-ROM waarop de dissertatie is uitgebracht, verfraaid met 2300 kleuren- en 250 zwart-witfoto's is te verkrijgen bij de Vereniging voor Huismuziek.

In 2008 publiceerde Jan Bouterse "Fluitenbouw, een handleiding voor het maken van houtblaasinstrumenten", waarin basistechnieken aangeboden worden voor het maken van blokfluiten, traverso's en barokhobo's

Thiemo Wind (Enschede, 1961), studeerde behalve blokfluit (Hilversum), hobo (Utrecht) musicologie (Utrecht) en specialiseerde zich op Nederlandse 17e eeuwse blokfluitmuziek (Jacob van Eyck en anderen). 29 mei 2006 heeft hij de dissertatie Jacob van Eyck en de anderen aan de Universiteit van Utrecht verdedigd. Een Engelse uitgave hiervan zal in het voorjaar van 2007 verschijnen. Hij is muziekredacteur van De Telegraaf.
Website: www.jacobvaneyck.info

De Vereniging voor Huismuziek, die vanaf haar ontstaan veel voor de blokfluitist heeft betekent (zie introductie), is nog steeds actief in het organiseren van cursussen op het gebied van blokfluitbouw, blokfluitonderhoud en blokfluitmuziek. Zo werd 11 en 12 oktober 2008 in locatie De Glind (nabij Amersfoort) door docenten Wim Burghouwt en Jan Goorissen een cursus Muziek met swing voor blokfluitensemble georganiseerd.

In 1995 organiseerde De Vereniging voor Huismuziek (Clara Legêne) een dag voor blokfluitdocenten onder de titel "Hoe gaat het met de blokfluit". Deze "blokfluitdag" werd daarna jaarlijks herhaald. Dat resulteerde in 1997 in de oprichting van ERTA-Nederland, de Nederlandse afdeling van de Europese vakvereniging voor blokfluitdocenten (European Recorder teachers Association). ERTA-Nederland is een vereniging die studiedagen organiseert, een Nieuwsbrief uitgeeft en contacten onderhoudt met andere organisaties en betrokkenen binnen de wereld van de blokfluit. Aanvankelijk opgezet als vakdocentenvereniging is ERTA-Nederland sinds 2006 ook opengesteld voor amateurblokfluitisten. op de ERTA-blokfuitdagen worden deels aparte, deels gezamenlijke activiteiten geoprganiseerd. Voorzitter: Jan Goorissen; penningmeester: Paul Schuurmann ; secretaris: Saskia Teunisse 0172617381; leden: Debbie van den Berg en Lies van der Grient.

De Nederlandse sectie van de European Recorder Players Society: ERPS, in 2001 door Ulrike Volkhardt in Essen opgericht, organiseerde van 29 tot 31 oktober 2004 in Amsterdam het 1st European Recorder Performance Festival. (Zie Duitsland: concoursen etc.)

In de professionele Nederlandse blokfluitwereld is (net als in Duitsland overigens), veel belangstelling voor avant-garde.
Daartoe werd in 1988 het 1. IJsbreker-Festival georganiseerd in Amsterdam, met Frans Brüggen, Gerhard Braun en alle anderen die nationaal en internationaal iets met hedendaagse muziek te maken hadden.
Van 3.-8 juli 1998 vond het 2. IJsbreker-Festival plaats, met onder meer Walter van Hauwe, Kees Boeke, Johannes Fischer, Gerd Lünebürger, Gudula Rosa, Conrad Steinmann, Matthias Weilenmann, Julia Whybrow en Ulrike Volkhard.

Tijden het Festival Oude Muziek, dat inmiddels (2003) zo'n jaar of tien eind augustus, begin september jaarlijks in Utrecht georganiseerd wordt, wordt elke keer een diepgravend wetenschappelijk symposium gehouden: het STIMU-symposium. Twee keer was daarbij de blokfluit het onderwerp. In 1993 was het symposium aan de blokfluit gewijd: The Recorder in the 17th Century en ging het vooral om de blokfluit als solo-instrument in de 19e eeuw, in 2003 ging het over consortmuziek voor blokfluiten uit de Renaissance

In Arnhem wordt elk jaar een Blokfluitorkestdag voor de Jeugd georganiseerd, op zaterdag 13 maart 2004 voor de 4e keer.

In Zeist werd van 14 tot 17 oktober 2004 het 1. International Congress on the Recorder Orchestra georganiseerd door het Praetoriusensemble onder leiding van Norbert Kunst. Bij elkaar waren er 47 cursussen, verzorgd door 20 ddocenten uit Nederland (12), de Verenigde Staten (3), Groot-Brittanië (2), Duitsland (2) en Venezuela (1). Een tweede ICRO in heeft 12 t/m 15 oktober 2006 in Leiden plaatsgehad.

Het doel van deze stichting is activiteiten organiseren voor amateur blokfluitspelers uit de regio Utrecht en daarbuiten.

De jaarlijkse blokfluitorkestdag is een groot succes. Doorgaans zijn er rond de 100 deelnemers.

In mei 2009 werd een nieuw Nederlands tijdschrift voor blokfluitisten gelanceerd: blokfuitist. Uitgeverij: Acanthus Music, Zwitserland. Hoofdredacteur bij oprichting was Annette Nicolay. Jaargang 2 nr. 2 (mei 2010) telt als redactieleden: Maria Martines Ayerza, Tom Beets, en Bernadette Pollen.

De Stichting Blokfluit heeft ondertussen zesduizend composities voor blokfluit gecatalogiseerd in een Catalogus van hedendaagse èn oude blokfluitmuziek. Stichting Blokfluit is opgericht door Walter van Hauwe. Op het moment beheert Jorge Isaac de database van de catalogus van hedendaagse blokfuitmuziek (17 maart 2009 5017 titels). Paul Leenhouts beheert de historische catalogus (1900 titels van 485 verschillende componisten). Je kunt je gratis als gebruiker aanmelden.

In 1986 werden in vervolg op de afwisselend in Duitsland en Nederland georganiseerde Duits-Nederlandse blokfluitdagen de Open Nederlandse Blokfluitdagen (SONBU) georganiseerd. Een hoogtepunt voor elke Nederlandse blokfluitist, jong of oud, zijn de Open Nederlandse Blokfluitdagen, en internationaal evenement op het gebied van blokfluit dat nergens ter wereld zijn weerga kende en dat sinds 1986 elke drie jaar in Utrecht georganiseerd werd, de laatste keer in 2004. Tijdens het concours werd vaak duidelijk waar in Nederland de docenten zitten die goed bezig waren.
Dit in de wereld unieke blokfluitevenement met een concours voor blokfluitamateurs werd in 2004 voor de zevende keer en laatste keer gehouden. Bij het concours deden in de diverse categorieën ruim 80 solisten/groepen mee, afkomstig uit Nederland, Beglië, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Estland, Israël en Taiwan. www.sonbu.nl

Geert Chatrou (*1969) wereldkampioen kunstfluiten 2004. Getrouwd, drie kinderen, woont in Mierlo. Leraar verpleegkunde aan het ROC, werkt in een crisishuis. Speelt vanaf zijn 4e blokfluit. waarbij hij les had van zijn vader. Heeft op het conservatorium blokfluit en koordirectie gedaan. Vormt met twee zussen, die ook blokfluit spelen een buitenstaander een blokfluitkwartet. Speelt ook nog saxofoon, hobo en dwarsfluit bij de Harmonie. In Amerika is Kunstfluiten een vak dat met hoofdletters wordt geschreven, en daar is elk jaar een wereldkampioenschap op de International Whistling Convention. Bij het wereldkampioenschap 2004 speelde Geert Chatrou het eerste deel van Vivaldi's blokfluitfluitconcert in c klein, Puszta Puszta van Jos van den Dungen en Fingerprints II van Herman Beeftink. Uiteindelijk won hij het concours met zijn improvisaties over het Amerikaanse volkslied. Koninginnedag 2004 gaf Geert Chatrou een concert met pianist/organist jan Mulder in de Laurenskerk in Rotterdam. (akkoord 2004/3)

Pierre Culliford (Peyo, Brussel 25 juni 1928 - 24 december 1992), striptekenaar, vond in zijn album "De fluit met zes SMURFEN" de smurfen uit (het verhaal verscheen in 1958 al in het weekblad "Robbedoes". Degene die precies wil weten hoe het zit met die "zessmurfige" fluit, klikt op bijgaande afbeelding.

Maarten Visser is ontwerper en bouwer van een groot aantal aangepaste muziekinstrumenten, vooral dwarsfluiten voor spelers met een handicap. maar hij heeft ook een blokfluit gemaakt die bespeeld kan worden door een speler die maar één hand kan gebruiken.

Meer en meer kom je in de blokfluit bouw het gepraat over "voicing'' tegen. Voicing is het precies afregelen van de basisklank van de blokfluit door te werken aan de blaasdoorgang, het blok en het labium.